Saldırmak cesaret göstergesi midir, yoksa korku göstergesi mi? İnsan sevdiğine mi saldırmak ister, nefret ettiğine mi? Acaba birini severken nefret de edilebilir mi? Yoksa gerçekten tek düze duygular mı yaşar insan? Bu kadar basit midir insan denilen yaratığın his girdapları?  Birçok duyguyu bir anda yaşayamaz mı?  Ya da soruyu şöyle soralım: İnsan denilen yaratığın doğasında yok mudur çatışma! Yaşamı var eden şey çatışmanın ta kendisi değil midir?

Tabii ki öyledir…

Öyleyse…

Bir ülke diktatörlüklerden kırılgan bir demokrasiye geçişin güçlüklerini yaşarken, barışçı adalet mi, yasadışı öç almanın kısır döngüsü mü daha iyidir? Uzlaşma, suçlamaya yeğlenmeli midir? En önemlisi, insanlığa karşı işlenen suçlar, cezalandırılmak bir yana, nasıl anlaşılır?

İşkence yapanlar ve işkence görenler bir arada nasıl yaşayabilir? Toplumsal denge uğruna gerçek feda edilmeli midir? Yalan ve iftiranın sürüp gittiği bir ülkede yaralar nasıl sarılır?

Bu sorular, demokrasinin temeli olan ulusal denge ve birlik zedelenmeden nasıl yanıtlanabilir?

Vahit ATAN

 ARİEL DORFMAN  

Güney Amerikalı yazar Ariel Dorfman daha çok 90'lı yıllarda dünya çapında başarı kazanan, filme de uyarlanan "Ölüm ve Kız" adlı oyunuyla tanınıyor. 1996'da yayımlanan "Okur" adlı edebiyatta sansürü ele alan oyunuyla da büyük bir başarı elde etmiştir. Amerika da Nort Caroline'de, Durham Üniversitesinde verdiği edebiyat derslerinin yanı sıra New York Times'a yazdığı yazılar, romanları ve öyküleriyle ABD'nin en tanınan Latin Amerikalı Yazarı oldu.

Politik gerilim örtüsü altında bir düşün oyunu... Heyecanlı, çarpıcı; özünde kişiselliğe sahip olan bir evrenselliğe ulaşmış.

“Mel Gussow”

Bir başyapıt. Diktatörlükten hemen sonra... Olaylar, hukukçu Gerardo'nun yakın geçmişteki suçları incelemek için atandığı günün akşamı, deniz kıyısında bir evde geçer. Eşi Paulina bu tür suçların bir kurbanıdır... Arabasının lastiği patlayan kocasını Roberto evine bırakır. Paulina, bir zamanlar ırzına geçmiş olan vücudundan ne kadar elektrik akımı geçirilebileceğini hesaplayarak işkence eden doktoru sesinden tanır.

“The Times”

Bu oyun Sofokles'in oyunlarına benzer... Dehşet verici, töreci bir gerilim öyküsü; müthiş bir tiyatro yapısını açık, saydam bir düşünce ve ateşli bir anlayış ve merhametle birleştirmiş.

“Sunday Times”